Ég hélt úti mínu eigin bloggi hér um stund en hef nú ákveðið að snúa mér aftur að tilkgangslausu gelti sem er úr öllu samhengi.

Brickmaster kveður

Hvað eiga Shakira, Halle Barry og Monica Belucci sameiginlegt. Jú þær hafa allar Lauk rass eða Onion Booty eins og félagi minn frá Suður Afríku kallar það. Rass sem fær fullorðna menn til að gráta. Hafið ekki áhyggjur því ég hef aflað mér upplýsinga til þess að forðast vandræðalegar tárfellingar.

Ráð við Lauk rössum

1. Hafa rennandi vatn úr krana á meðan þú umengst lauk rassinn
2. Notast við sundgleraugu
3. Bíta í elspítu með brennistein út úr munninum
4. Kveikja á kerti
5. Tyggja lauk stykki

Ég vona að þetta hjálpi einhverjum því ég er allur af hjálpinni gerður.

Darraða dans var fyrir utan gluggan minn, Krákur (Magpies) stungu sér fram af trjágreinunum og reyndu að fæla kött frá unganum sem hann hafði náð í. Kötturinn sem minnir margt á kött sem ég átti nema appelsínubröndóttur fikraði sig undir bíl í skjól.

Þolinmæðin vinnur þrautir allar þó krákurnar höfðu fælt kisa þá gátu þær ekki kennt hálftuggnum vængjum að fljúga. Mér var litið á stað atburða skömmu seinna og sá þar lítið annað en skýr sönnunargögn um að nærfatafyrirsætur hafi átt við í koddaslag fyrir utan gluggan minn.

Þær gera allt þessar elskur til að fanga athygli mína.

Það verður seint sagt að ég hafi skrifað mikið inn á þessa síðu að undanförnu. Það þarf ekki að þýða að ég hafi setið hér aðgerðalaus yfir páskanna og hafst við að gera ekkert. En svo er raunin. Þó lenti ég í góðri stemningu í eina deginum sem mætta merkja á dagatalinu með krossi, þar sem skjalfest er að honum var ekki eitt í einsetu. Nei mér var boðið í afmæli og farið var á skemmtistað þar sem ég hitti hvorki meira né minna en 6 byrjunarliðsmenn Newcastle og Pál Gaskóín sem voru nú allir nokkuð hressir en nóg um þá snúum okkur að merkilegri hlutum. Eftir að hafa reynt að finna páskaegg sem bragðaðist eitthvað svipað og íslensku eggin þá kom svolítið merkilegt fyrir.

Ég var staddur í búðinni og var að skoða egg og sá þá konu sem var að teygja sig eftir Galaxy eggi ég var sjálfur nokkuð viss um að það væri málið en það var aðeins eitt egg eftir. Og hvað heldurðu að hún hafi gert hún missti það í gólfið ég hljóp til og beygði mig eftir brotnu egginu á meðan hún gerði sér lítið fyrir og hvarf. Allir litu á mig sem eggjabrjót rétt eins og ég sjálfur hafi hent Humpti Dumpti af veggnum. Ljósið í mirkrinu var ekki langt undan. Þetta trikk lærði ég ungur, ef þú missa alla athygli þá er gott að éta upp úr gólfinu. Svo ég týndi upp bita sem lá þarna í makindum eftir Galaxy eggið á dúkalögðu gólfinu týndi hann upp með fingrunum sem voru sveittir eftir að hafa haldið utan um handfangið á þungri körfunni sem þúsundir hafa haldið utan um og gaf krakka það sem var búinn að týna mömmu sinni.

 Nei ég át það. Sem betur fer því Galaxy eggið var alls ekki gott og ég keypti mér Celebration egg það var geggjað.

Jogging gallar. Það er erfitt að lýsa því með orðum hversu mikinn viðbjóð joggingallar þurfa að klæða hér í Englandi. Tjarfar, pækís, vanker og almennt óþolandi fólk. Þeir ganga um götur bæjarins í nýjum joggingöllum girða í hvítu tennissokkana til þess að allir geti nú séð að hvítu íþróttaskórnir væru af topp gerð. Þeir öskra á eftir öllum sem labba einir og konum ef þær eru færri en 5 allskonar skilaboð um hversu magnaðir þeir séu í 20 manna hópi vesalinga. 

Rólega en stöðugt þá hef ég verið að fá upp í háls af þessu unga fólki og er nú farinn að sniðganga suma staði til þess að sleppa við þessa drengi. Þrátt fyrir að ég hafi ekki lent í neinu öðru en eftirköllum frá þessu hágæða fólki.

Djöfull eruð þið leiðinlegir. 

Ég leit við í dýragarð Debrecen í vikulöngu ferðalagi mínu og þótti mér annsi margt koma mér skemmtilega á óvart. Það var ekki eins um að litast miðað við hvernig hann var í síðustu heimsókn þegar hitastigið var í kringum mínus 10 gráður og apakettirnir stóðu saman í þvögu á einni löpp til að halda á sér hita. Nei nú var annað upp á teningnum, getnaðarfullar apinjur með ungviðið á bakinu ráku rasskatið framan í hina apanna, þær ætluðu sér að eiga nýtt barn í sumar. Karlarnir sáu gesti sem samkeppni og grettu sig framn í þá á milli þess sem þeir töppuðu af í greddusárar apynjurnar.

Ástin var víða í garðinum. Endurnar virtust við hestaheilsu og flensulausar stunduðu bindisleiki og þröngvað kynlíf. Steggirnir eftir að hafa lokið sér af stigu ofan á greyið kollurnir og notuðu þær sem verðlaunapall fyrir góða þröngvun.

Ferðinni var haldið áfram í gegnum garðinn þar sem Himalaya bjarndýrapar spilaði hjónabandsleikinn þar sem kerlinn hafði augljóslega gert eitthvað af sér og húnkvartaði yfir skort af rómans í sambandinu. Hann öskraði og hún færði sig í næsta herbergi og koll af kolli.

Gæsirnar voru líka í svipaðri stemningu og endurnar en bitu þó ekki aftan í hálsinn á kollunni á meðan verknaðurinn átti sér stað.

Önnur dýr virtust hafa lokið sér af mestu af. Starfsliðið var hvergi að sjá og allir sölubásar lokaðir og fullir af móðu.

Rétt eins og rauðar ljósaperur tákna vændishús þarf það þó ekki að þýða að Phillips stuðli að vændi. Með sömu rökum má segja að þó að ég oft notaður sem táknmynd hins fullkomna manns þá stuðla ég ekki að minnimáttarkennd.

Þrálátar hugsanir um sumaið eru deyfðar með lyktinni af sveittum tám mínum undir borðinu, en ég hlakka samt til. Þetta verður dýrindis sumar þar sem háskólaneminn mun drekkja hugsunum sínum í mokka og spá í heimsins hag. Ég furða mig oft á því hversu mikil spenna ríkir yfir því hver mitt næsta skref verður. Er líf mitt vel skipulögð dagskrá frá byrjun til enda eða hugsanalaus gjörningur sem spilar salinn. Að viðurkenna annað hvort gæti vart hjálpað minni stöðu, fátt mun hjálpa minni stöðu annað en ýtaregur tásluþvottur.

Ég lít oft á íslenska frétta miðla og fylgist með, kaninn að fara, litháarnir komnir og almenn bjartsýni ríkir hjá bönkunum og fjármálaráðherra um stöðu mála rétt eins og 2001. Kannski er hægt að láta litháana verja landið okkar.

Kafli 3.

Það var kominn morgun en það var ekki orðið bjart úti, bara örlítil sólarglæta kominn. Máni opnaði fyrir Freysa og hann hljóp inn í þvottahús á kattakassann. Máni var sársvangur hafandi verið að hugsa um silunginn um nóttina. Hann staulaðist inn í eldhús og náði sér í djúpan disk, coco puffs og létt mjólk. Svo fór hann með diskinn fram í sjónvarpshol þó að hann vissi að það væri bannað og kveikti á sjónvarpinu.

Hvaða klukkuóhljóð eru þetta, þetta er ærandi sagði máni og hélt utan um eyrun. Þetta er borgarklukkan í krummafót en þar býr einmitt vinur minn sem ég vil kynna þig fyrir. Máni og Freysi kvöddu Lúðvík og héldu til Krummafóts. Fólkið í krummafót var ekki bara að láta skóna vefjast fyrir sér heldur vegna rangeygðunnar gátu þau oft ekki sett hluti rétt saman. Þar með hafði bæjarklukkan á torginu verið svo vitlaust sett saman að hún sló skelfilega og þakið hafði verið sett öfugt svo að það myndaði smá laug oná. Þar hafði Styrmir storkur fest sér búsetu og leið vel nema á heila og hálfa tímanum og líka vegna snilldar handbragða rangeygða úrsmiðs þursinum sló hún líka 7 mínutur yfir og þá 23 sinnum.

Við verðum að fara varlega, þó þursarnir séu svolitlir kjánar, þá vilja þeir samt borða svona litlar verur eins og okkur. Við göngum mjög varlega og í skuggum af byggingum. Máni og Freysi voru komnir inn fyrir borgarmúra krummafóts. Þeir læddust í skuggunum og að klukkuturninum.

Þeir voru komnir að markaðinnum sem haldinn var á klukku torginu. Hor, hor himnenskur hor til sölu kostar eina tölu. Öskraði þurs frá söluborðinu sínu. Allur hor hefur verið meðhöndlaður af fagfólki og er flensu laus. Sjö tölur fyrir fjölskyldutilboð en það er einn poki af hor allur frá sömu fjölskyldu , handtýnt og góð magafylli. Máni og Freysi gengu fyrir aftan sölubásanna eins hljóðlega og möguleiki var á þar til að þeir komu að fiskstandinum.

Máni færði sig áfram nær klukkuturninum en tók eftir því að Freysi var ekki lengur fyrir aftan hann. Hann stoppaði og sá þá að Freysi hafði komið auga á kassa fullum af fisk. Freysi laumaði loppunni í kassann og dróg einn lítinn upp og setti hann í kjaftinn. Settu hann til baka hvíslaði Máni, það er bannað að stela sama frá hverjum það er það er alltaf bannað. Fisksöluþursinn leit við og kom auga á Freysa með ránsfenginn í kjaftinum.

Þjófar náið þeim! Þursarnir á torginu hlupu til og alli í átt að Mána og Freysa. Þeir byrjuðu að hlaupa undir og yfir sölubása , hoppandi á milli. Inn í ræsið sagði Freysi. Hvar? Til hægri! Þeir komu auga á ræsi sem var með stóru opi sem hægt væri að komast í gegnum fyrir þá en ekki þursana og stukku inn.

Hvar skal byrja? Brick hefur átt við deigan að síga síðustu vikur og hefur hver dagur boðið upp á nýjar raunir sem hafi dregið úr andlegri velmögnun og fært mig niður á það svið sem hann kann best við.

Brick er búinn að flytja ræður um menn fyrir menn, skila verkefnum og gefa frá sér þann andlega yfirburðar þroska fyri aukna vitneskju. Hann er að verða að vélmenni sem skilar verkefnum og spilar hópíþróttir eins og hann fái borgað fyrir það.

Það er komið nóg lesendur, jafn ómerkilegir og þeir eru sumir verða að fá að heyra af þessu því samkvæmt eigin sjálfsmati hlýt ég að skipta alla máli. Tekin var fam fartölvann og hamrað á hana pistill um sjálfan Brick. En er þetta allt saman sannleikurinn er Brick að halda upplýsingum fyrir sjálfan sig.

Já stórkostleg tíðindi bárust frá svæði rétt fyrir ofan hægra eyrað. Hvítt hár fannst og það var helmingi þykkari en önnur hár sem ég reitti úr til að fá samanburð. Ellin hefur náð mér þrátt fyrir landflóttann. Héðan af er lífið ein rútína fram á dauða sem samkvæmt hárlit gæti verið hvenar sem er svo lengi sem það er á næstunni.

Brick fann sjálfan sig stadan í apóteki skoðandi Loreal hárliti og gengur um með húfu daglega. Hann hatar núna skartgripa búðir þar sem þau bjóða upp á úr sem virðast ganga mikið hraðar eftir hárfundinn.

Þetta er þó vonandi ekki enda blogg og Brick fái að horfa upp á íslensk stjórnvöld leyfa hvalveiðar svo við getum brennt lýsið þeirra til að skaffa rafmagn fyrir 25 álverið sem reyst verður í Eyjum 2020.

2. Kafli frh.

 Í íbúðinni hans Lúðvíks voru keðjur og tannhjól út um allt, öll tengd við einhverja hluti sem Lúðvík þarf að nota. Þá getur hann legið í rúminu og samt helt upp á kaffi, dregið fyrir og frá gluggum og margt fleira.

Ja hérna hér, Máni hljóp að glugganum Freysi elti hann en Lúðvík nennti ekki. Það er eitthvað skrítið hér fyrir utan. Einhverskonar snigill en hann er með fimm hausa tvo stóra og þrjá litla. Lúðvík kallaði úr rúminu. Æji, ætli það sé ekki hann Snæfinnur snigill og fjölskilda. Þau misstu allt jarðaberja plágunni og búa því öll saman í félagsíbúð.

Freysi byrjaði að elda mat fyrir Mána og Lúðvík. Þetta verður æðislegt, glænýr silungur í matinn sem Bjössi veiddi í morgun og gaf mér. Bjössi? Lof mér að giska er hann bjarndýr, spurði Máni. Hvernig dettur þér öll þessi vitleysa í hug bjarndýr tala ekki og eru alls ekki dýr sem ég mundi vilja hafa sem vin. Heyrðir þú þetta Lúðvík hann hélt að Björn vinur væri talandi bjarndýr. Ha! Ha! þú ert ruglaður Máni.

Við gætum borðað við eldhúskókinn en maturinn verður orðinn kaldur áður en Lúðvík kæmi til borðs, jafnvel þó hann nennti að hreyfa sig. Borðum bara við rúmið hans. Smjatt smjatt, Máni heyrði hvernig Freysi sleikti fiskinn af beinunum. Hann heyrðist reyndar voða hátt í Freysa og kattatungunni hans.

Máni pírði í gegnum augun, hann var aftur kominn í herbergið sitt en hann heyrði enn Freysa sleikja fiskinn, hann leit til hliðar, æji nei Freysi hættu nú alveg. Máni var votur á eyranu eftir að Freysi hafði verið að sleikja það. Hvaða vitleysa var nú þetta Freysi, spurði Máni. Mjá Freysi stökk að herbergishurðinni og klóraði hana, það var hans merki um að hann vildi fara út.

Kafli 2. Fyrsti draumur Mána

Kviss!!! Vertu alveg kyrr. Freysi er þetta þú. Já hafðu alveg hljótt, þau eru nærri. Hver? Hvíslaði Máni. Kviss!! Ekki hver heldur þursar. Þursar? Kviss!! Já þursarnir frá krummafót og hafðu nú alveg hljótt. Máni var svolítið hissa en þorði ekki að spyrja meir. Hann treysti Freysa, þó svo að Freysi var nú orðinn jafnstór og hann sjálfur og gat talað. Hann kannaðist heldur ekkert við staðinn sem hann var á, falinn undir runna á miðju engi og ekkert nema bleikir þursar í kringum þá.

Þursarnir litu skringilega út. Öðruvísi en Máni hafði nokkurtímann séð. Hann hafði reyndar aldrei séð þursa áður en tók eftir því að þeir voru allir í krummafót og rangeigðir. Hann hefði heldur aldrei séð fötin sem hann var í áður. Blá ullarpeysa með hettu og gráum pokalegum ullarbuxum.

Kviss! Þau eru kominn framhjá við skulum drífa okkur til Lúðvíks og kíkja á hvort hann geti gefið okkur skjól og mat ég er sár svangur. Máni og Freysi koma að tréi efir örlítinn spöl. Þetta er stærsta tré sem ég hef séð. Já þetta er tréið hans Lúðvíks. Hann býr hér einn og lætur sér leiðast. Það er það skemmtilegasta sem hann gerir.

Freysi gekk að hurðinni og tók í húninn, er allt í lagi að valsa bara inn um dyrnar án þess að dyngla eða neitt spurði Máni. Já svo sannarlega ef þú bankar eða kallar þá nennir hann hvort sem ekki að svara þér.

Máni gekk með Freysa inn. Tréið var holt að innan og þar myndaðist risastór kringlótt íbúð. Í miðjunni var rúm þar sem skringileg vera lá, Máni spurði Freysa er þetta letidýr? Ég sá svona í sjónvarpinu um daginn, þeir sofa 23. tíma á dag og hreyfa sig löturhægt. Lúðvík rumskaði og kallaði dimmri en rólegri röddu. Hver ert þú? Ég heiti Máni og er besti vinur Freysa. Sjónvarpinu hvaða land er það þar sem þú sást ættingja mína?Nei ekki land sjónvarp er kassi þar sem allskonar skemmtilegir hlutir birtast á einni hliðinni. Dýr, sögur og fréttir. Maður getur starað endalaust á hann. Stara, það hljómar eins og eitthvað sem ég er góður í.  Já, pabbi segir að það sé búið til fyrir letidýr.

Pabbi minn segir reyndar ímislegt. Eins og um daginn sagði hann að hann væri í feluleik, en þá var það eitthvað skrítinn feluleikur því konan frá næsta húsi faldi sig á sama stað. Hvernig á þá einhver að vinna leikinn ef báðir finnast í einu.

Frh. Næstu viku

Kafli 1. Máni og Freysi

Hója!!!! Öskraði Máni. Hann henti sér með hægri fóinn á undan sér og sparkaði niður kastalavegginn. Hann heyrir skell í bakrunninum, komdu Freysi nú stekk ég á bak þér og við ríðum í skjól. Máni! Hvaða ólæti eru þetta sem ég heyrði út á götu. Máni áttaði sig. Ó nei Freysi hvað hef ég gert? Mamma verður brjáluð þegar hún sér þetta. Máni starði á bókahilluna sem hann hafði sparkað niður. Nú sendir hún okkur til Danmerkur, útlanda eða eitthvað annað land. Ojj, ábyggilega Danmörk samt þar sem þeir búa til þennan ógeðslega bláa ost. Hlauptu Freysi ég tef hana. En Freysi hreyfði sig ekki, hann reyndir hreyfir sig aldrei að óþörfu. Hann er nefninlega níu ára geldur fressköttur, kafloðinn og með bumbu. Freysi drífðu þig, viltu fara í bláu ostaverksmiðjuna.

Mamma var kominn, hún greyp í eyrað á Mána. Hvað ertu búinn að gera Máni! Þú ert búinn að brjóta og bramla allt í stofunni. Svona nú upp í herbergi. Það verða svo engir nammidagar hjá ......... Máni lokaði hurðinni hann hafði heyrt þetta allt saman áður. Hann henti sér í rúmið og starði upp í loftið. Mínútu síðar heyrir hann þegar klappað er neðarlega á hurðina. Er þetta þú Freysi. Mjá, heyrðist frá dyrinni. Máni hleypti Freysa inn, hann hoppaði beint upp í rúmið og lagðist á koddann. Máni lagði sig hliðin á honum. Þú ert besti vinur minn, þú ert sá eini sem sér ævintýrin mín. Ég óska mér að mér gæti bara dreymt öll þessi ævintýri, þá gæti mamma verið minna þreitt á okkur. Stuttu seinna sofnuðu þeir báðir.

En þessi látalæti í Mána eru ekki honum að kenna. Máni er nefninlega mjög sérstakur strákur hann er ekki eins og börn eru flest. Hann dreymir ekki. Hann býr til sína eigin drauma þar sem hann er hetja og kötturinn hans sé silki svartur hestur sem hleypur hraðar en hljóðið. Mundu öll börn ekki gera slíkt hið sama ef þeim dreymdi aldrei neitt.

Kallið kom, biðin var á enda. Ég var beðinn um að spila heilan leik í innanhús knattspyrnu. Þar sem ég tilheyrði ekki liðinu þá hef ég spilað sem varamaður og þá aðeins annahvorn hálfleikinn. En nú var kallið komið og ég mundi klára leikinn. Ég var á skotskónum og skoraði 6 kvikindi áður en leiknum lauk + 2 stoðara í 12-2 bursti.

Aldrei hafði liðið sett jafn mörg í leik en spurður eftir leikinn hvernig mér findist að hafa skorað sexu þá svaraði ég að það skipti mig engu, eina sem skipti máli var að fá 3 stig og að komist var í gegnum leikinn án meiðsla.

Ég lei við á Stonehenge um daginn og virti fyrir mér hversu heimurinn hefur farið lítið fram í garðskreytingum á 5000 árum. Sú staðreynd að ég hafi skoðað 2 af 7 undrum veraldar á innan við 3 vikum er nokkuð gott. Nú er bara að finna restina. Píramídarnir voru þó örlítið magnaðri. Það verður samt að segjast að það magnaðasta við stonehenge voru kindur á nálægu túni sem höfðu stillt sér upp í halaófu sem var í það minnsta kílómetra löng. Þó voru 3 kindur sem neituðu að taka þátt í þessum gjörning og héldu sér nokkrum metrum utan við línuna.

Það mátti skera andrúmsloftið með hnífsblaði eftir ófarir gærdagsins. Newcastle drengirnir höfðu verið svívirtir og þjálfarinn gjörsamlega búinn að missa það. Þó hlakkaði í margnum. Hann hlýtur að fjúka sagði plastpokinn sem fauk úr körfu í Aberdeen og hafði náð alla leið að ánni Tyne. Ég fauk fyrir minna tilefni.

Bænirnar báru árangur í morgun var tilkynnt að stjórinn væri fokinn. Vinsamlegast beðin um að fara sömu leið og pokinn hafði komið, taktu pokann með þér og annað skoskt ´rusl sagði Freddy og á leiðinni út getur sagt Shearer og Roader að þeir megi koma inn.

Ja dramatíkin er ótrúleg.